Point of view

Point of view geeft aan wie het verhaal vertelt. Het maakt heel veel uit of het verhaal wordt verteld door een onpersoonlijke verteller of door de ogen van de hoofdpersoon. Een verteller kan meer dingen weten, ook over anderen, dat kan de hoofdpersoon niet. De hoofdpersoon kan echter veel persoonlijker vertellen, bovendien weet je nooit of hij de waarheid spreekt. Het kan heel spannend zijn om te kijken vanuit de ogen van de ‘bad guy’.

Shit, nu ga ik me bezuipen ook. Als dat wijf nou eens een keer haar klep zou kunnen houden. Ik steek de straat over en stap café Bolle Hans binnen.
‘Hoi Erik’, roept Hans vanachter de tap. Ik groet terug en bestel twee kopstoten. ‘Nou jij hebt er zin in’, zegt Hans terwijl hij twee borrels en twee bier inschenkt.

Of

Erik stapt woest door de plassen. Voorbijgangers kijken verschrikt op.
Hij praat hardop in zichzelf. ‘Stom wijf, drank heb ik nodig, en veel ook!’
In café Bolle Hans staat de barman zoals altijd de bar schoon te maken.
Met een dwangmatige beweging tilt hij de bierviltjes op en haalt een vochtig doekje over het zink. Hans kent Erik al heel lang. Vroeger voor hij de bar had gingen ze vaak stappen. Daar heeft hij nu geen tijd meer voor.

image

Met een mediascape kun je op allerlei manieren verhalen vertellen. Je kunt bijvoorbeeld dezelfde locaties vanuit verschillende perspectieven bekijken, bijvoorbeeld vanuit een vogel, een insect en een paard. Of een gebeurtenis vanuit verschillende personages vertellen, bijvoorbeeld de dader, het slachtoffer en de politie inspecteur.
Je kunt ook onderzoek doen naar de geschiedenis van een bepaalde plek en dat combineren met interviews met mensen die er wonen. Of je maakt een fantasieverhaal over een plek, bijvoorbeeld een spookverhaal of een love-story.
Meer voorbeelden van mediascapes